Langzaamaan begint alles weer. En ik niet. Niet met werken althans. Vlak voordat hier de zomervakantie begon, nam ik afscheid van mijn werk. Sindsdien ligt de toekomst wagenwijd open. En eerlijk gezegd heb ik geen idee hoe die eruit gaat zien. Wat ik wel weet, is dat ik tijd heb. En dat is bijzonder. Misschien zelfs een luxe die niet altijd voor iedereen vanzelfsprekend is. Tijd om te reflecteren. Tijd om op adem te komen. Tijd om los te laten. En blijkbaar ook tijd om te rouwen. Dat laatste woord voelt groot. Rouwen associeer ik met het verlies van iemand van wie je houdt. Met een relatie die na jaren…

Het had zomaar een mooi filmpje voor Dumpert kunnen zijn. Afgelopen week liep ik in de regen over de hei toen ik ineens een uitglijder maakte. Het had niet veel gescheeld of ik was languit in een plas beland. Geen idee hoe, maar ik bleef staan. Snel keek ik om me heen: had iemand mijn capriolen gezien? De herfst is in aantocht. Regenachtige dagen, wind, vallende bladeren. Hier regent het regelmatig eikels en liggen de eerste kastanjes en beukennootjes al op de grond. De natuur laat langzaamaan los. Er wordt steeds meer aan de bomen geschud. Af en toe genieten we nog van een nazomerdag, maar de dagen worden korter…

Als jij door de foto’s op telefoon scrolt of door een fotoboek bladert wat zie jij dan? Komen er dan allerlei mooie herinneringen boven? Whatsapp je er dan eentje door met de tekst: ‘Weet je nog?’ Vandaag maakte en bestelde ik een fotoboek van de afgelopen vakantie. In de meivakantie ben ik tien dagen op vakantie naar de Azoren geweest. Een eilandengroep middenin de Atlantische oceaan. Met het bekijken van de foto’s zag ik de schitterende omgeving, bracht het leuke herinneringen naar boven en ik zag ook iets anders. Ik zag mijzelf. Ik had moeite om naar mijzelf te kijken Voor het eerst in mijn leven had ik echt moeite…

Vanmiddag zat ik heerlijk op een terras wat te drinken. De zonnestralen verwarmden mijn gezicht. De eerste weken van 2023 waren intensief geweest en vandaag was het eerste moment om echt even op adem te komen. Aandacht te hebben voor de fluitende vogels op de achtergrond. Een kat die, met een belletje om zijn nek, op het terras scharrelt en om af en toe even mijn ogen dicht te doen. Wanneer de dagen constant gevuld zijn of je hoofd vol zit met overpeinzingen dan is er geen of onvoldoende ruimte voor creativiteit, reflectie en verder denken dan het moment. Althans zo werkt het voor mij en ik heb in de…