-
Stille Zaterdag: tussen loslaten en nieuw leven
De wereld lijkt vandaag even op adem te komen. Alsof alles net iets stiller is dan anders. De dagen worden lichter, de lente laat zich steeds meer zien en toch draagt deze dag ook iets zwaars in zich mee. Stille Zaterdag. De dag tussen Goede Vrijdag en Pasen. Tussen afscheid en verwachting. Tussen wat geweest is en wat nog moet komen. Misschien is dat wel precies waarom deze dag mij altijd raakt. Omdat wij allemaal zulke tussenmomenten kennen. Momenten waarin iets ouds niet meer past, maar het nieuwe nog niet helemaal zichtbaar is. Je voelt dat er iets aan het verschuiven is, maar je kunt er nog niet helemaal de…
Dit vind je vast ook leuk
Die glimlach? Niet het hele verhaal!
Waarom ik verlang naar de veertigdagentijd
Hoopvol verlangen, delen en vieren
-
God vinden op onverwachte wegen
Wanneer het leven anders loopt dan je had gedacht. Soms voelt het leven als een pad door een dicht bos. Je weet dat er ergens een route moet zijn. Misschien staat die zelfs op een kaart. Maar tussen de bomen door zie je hem niet meer zo duidelijk. De afgelopen tijd herken ik dat gevoel steeds vaker. Na mijn burn-out ben ik meer gaan nadenken over vragen die daarvoor wat meer op de achtergrond bleven. Vragen over richting. Over Gods plan met mijn leven. Het zijn geen makkelijke vragen om op te schrijven. Tegelijk kunnen juist dit soort vragen ons opnieuw leren vertrouwen. Want wat als het leven niet loopt…
-
Niet alles hoeft zichtbaar te zijn
Januari ligt alweer even achter ons. En eerlijk? Oud en nieuw voelt ook al veel langer geleden dan een maand. De tijd beweegt door, of je er klaar voor bent of niet. In de eerste weken van het jaar heb ik intens genoten van de sneeuw. Van die witte laag die alles even bedekt. Van wandelingen door het bos en over de hei, waar het stil werd. Geluiden dof en beweging vertraagd. De wereld leek eenvoudiger. Rustiger om naar te kijken, rustiger vanbinnen. Waar het voorjaar met zijn frisse groen energie geeft en alles naar buiten duwt, brengt sneeuw juist verstilling. Ze dempt en verzacht. Hobbels en scherpe randen verdwijnen…
-
Zacht gedragen het nieuwe jaar in
2026 is officieel begonnen. Een nieuw jaar dat vaak voelt als een frisse start. Voor sommigen met plannen en doelen, voor anderen met de wens om het rustiger aan te doen. Minder moeten, meer ruimte. Meer tijd voor familie, vrienden of gewoon voor jezelf. Voor mij voelt deze jaarwisseling anders dan andere jaren. Het afgelopen jaar stond in het teken van herstel na een burn-out. Het was intens en leerzaam tegelijk. Ik heb geleerd te vertragen, los te laten en opnieuw te luisteren naar wat ik nodig heb. Dat was soms pittig, maar ik ben dankbaar voor waar ik nu sta. Het geeft ruimte om terug te kijken en te…
-
Het goede blijven zien
In deze periode van het jaar komt dezelfde boodschap ons vaak tegemoet. Aandacht voor de ander, in kleine en grote mate. Niemand vergeten. Samen zijn. Delen. Geven. Juist rond de feestdagen lijkt omzien naar elkaar, door middel van cadeaus of giften aan goede doelen, centraal te staan. Er wordt een beroep gedaan op onze emotie en op ons hart. Misschien zit daar marketing achter, misschien ook iets diepers: een verlangen om verbinding te ervaren. Wanneer het nieuws de hoop overschaduwt Tegelijkertijd leven we in een onzekere tijd. Het journaal overvloeit niet van hoopvolle berichten. Oorlogsdreiging, politieke impasses, maatschappelijke spanningen, het kan voelen alsof de wereld steeds zwaarder wordt. Het risico…
