“Als jij binnenkomt, komt er ook echt iets binnen. Je bent niet te missen.” Ze glimlachte erbij. “Je bent geen grijze muis. Je maakt een grap, een praatje, je doet je werk, schakelt snel en staat voor mensen klaar. Maar mensen zien vaak niet wat het jou kost. Hoeveel energie het vraagt. Hoe je jezelf soms voorbijloopt en wegcijfert.” “Is dit een compliment?” vroeg ik, half lachend en een beetje onzeker. Wat schuilt er achter de glimlach Soms ontmoet je iemand die dwars door je heen kijkt. Die voorbij je buitenkant kijkt, ook al zou je die het liefst nog even verbergen. Ik geef het toe: dat vind ik spannend.…

De afgelopen week begon ik meerdere keren aan een blog, maar telkens stopte ik na één alinea. “Dit is het niet,” dacht ik. Of: “Het pakt niet goed uit.” Het was alsof de juiste woorden zich verstopten. Later teruglezen hielp ook niet altijd: soms klonk het zwaarder dan bedoeld, soms te kort door de bocht. Dus belandden de concepten in mijn digitale prullenbak. Geschreven woorden kunnen hard of helend zijn Het vinden van de juiste woorden is soms lastig. Zeker als het geschreven is. Je hoort geen stem, je ziet geen gezicht. Dan kan al snel iets verkeerd geïnterpreteerd worden – in zowel positieve als negatieve zin. Laatst schreef ik…

Vanmorgen deed ik een poging om mijn to do lijst korter te krijgen. Tegen beter weten in eigelijk. Het lijstje werd eerder langer maar de titel boven het lijstje veranderde ik in ‘na de zomervakantie’. Aan het eind van de ochtend kon ik mijn computer afsluiten. De neiging om nog van alles van het lijstje ‘na de zomervakantie’ af te ronden was er wel maar ik wist ook dat ik gewoon moest stoppen. Het was goed zo, ook al draaide mijn hoofd overuren. De collega’s die ik zag wenste ik een fijne vakantie, mijn naambordje schoof ik op afwezig en toen sprong ik op de fiets. Mijn zomervakantie is begonnen!…